Fotoblog - Warszawa i wszystko jasne!

Jesteśmy w domu. Jest tak znajomo, tak swojsko. Klasyczna polska zabudowa i klasyczne polskie jedzenie zaklęte w zaczarowanym słoiku - czego chcieć więcej? I powiem Wam - jeśli ktoś ogłosi kiedyś konkurs na zdjęcie symbolizujące Warszawę, to zgłoszę tę właśnie niepozorną fotkę.

Nie, nie będę odwoływał się do bohaterskiej przeszłości naszego miasta i bombardował szanowną komisję zdjęciami kolejnych tablic i pomników upamiętniających nasze narodowe porażki i krzywdy. Nie będę też wysyłał fotek rozświetlonych biurowców, szyldów i neonów, aby wykazać, że Warszawa to prężne miasto seksu i biznesu. Bo mnie nie pociągają skrajności, mnie fascynuje typowość i powtarzalność. A obrazek, który widzicie, jest właśnie typowy i powtarzalny, można go zobaczyć w całej Warszawie. Od Ursynowa po Bielany, od Ursusa po Targówek - wszędzie trafimy na szaro-bure bloki i tandetne reklamy atakujące kolejne fragmenty miejskiej przestrzeni. No to jak, chyba nadaje się ten obrazek na warszawski symbol?

To akurat zdjęcie zrobiłem na ulicy Długiej, tuż koło stacji metra przy Placu Bankowym (dawniej Feliksa Dzierżyńskiego, gdyby ktoś nie wiedział).

No właśnie, skoro już przy metrze jesteśmy... Najpierw chcę się Wam pochwalić. Otóż moje zdjęcia przedstawiające stację metra Plac Wilsona zostały wykorzystane w jednym z artykułów w serwisie Bryla.pl. Oto i artykuł wraz z moimi zdjęciami:

http://www.bryla.pl/bryla/1,85301,5120061,Stacja_metra_z_Warszawy_najlepsza_na_swiecie.html

Wszystko odbyło się oczywiście za moją wiedzą i zgodą, autor artykułu zwrócił się do mnie z prośbą o udostępnienie zdjęć, ja się zgodziłem. Zgodziłem sie od razu, bo cieszę się, gdy moje zdjęcia mogą się komuś do czegoś przydać i dziękuję autorowi artykułu, że wybrał właśnie moje fotki. Ale tu kryje się pewna ciekawostka. Otóż serwis Bryla.pl należy do Agory. Czyli jest to ta sama stajnia, co Gazeta.pl i Blox.pl. I to jest dla mnie intrygujące - pracownicy szacownej Agory traktują mojego fotobloga tak, jakby go nie było, ale jednocześnie nie mają nic przeciwko temu, aby autorzy artykułów w Agorowskich serwisach (autor artykułu jest jednym z blogerów, a nie pracownikiem Agory) posiłkowali się moimi zdjęciami - bo jak mniemam, ktoś z etatowych pracowników Agory musiał wykorzystanie moich zdjęć zatwierdzić. Czyli Agora czerpie zdjęcia z bloga, którego istnienie ignoruje. Czerpie z bloga nieistniejącego, którego nie ma. To gdzie tu sens i logika? Czy ktoś jest mi w stanie wytłumaczyć, o co tu chodzi? Bo ja przyznam się szczerze, że nie łapię.

Ale to tak na marginesie, jeszcze raz dziękuję autorowi artykułu, że spośród ogromnej liczby zdjęć krążących po sieci wybrał właśnie te moje.